Sanat ve
Felsefe

Sorgulanmamış bir yaşam, insan için yaşanmaya değmez.

Bir günün tamamını yönetemezsin; ilk dikkatini nereye verdiğini seçebilirsin.

İnsanları olaylar değil, olaylar hakkındaki yargıları sarsar.

Gecikme bazen kayıp değildir; acele etmeden bakmak için açılmış bir aralıktır.

Bir görüntüye bakmak, öğrenmenin ve anlam çıkarmanın da yoludur.

Kontrol edemediğin şeyi adlandır; sonra elinde kalan küçük eylemi bul.

Başkaldırıyorum, öyleyse varız.

Sakinlik, hiçbir şey hissetmemek değil; hissettiğine hemen teslim olmamaktır.

Kendine çekilmek için uzak bir yere ihtiyacın yok; zihnine dönebilirsin.

İyi bir karar, sonucu garanti etmez; ama karakterini görünür kılar.

Ömrün sonsuzmuş gibi davranma; elindeyken iyi ol.

Her düşünceye inanmak zorunda değilsin; bazıları yalnızca gelip geçer.

Geleceğe karşı gerçek cömertlik, her şeyini bugüne vermektir.

Bugün söylenmesi gereken nazik sözü yarının belirsizliğine bırakma.

Bir engel, yaklaşımını değiştirdiğinde eyleminin malzemesine dönüşebilir.

Dikkat, zamanın görünmeyen biçimidir; verdiğin yerde hayat büyür.

İyinin kaynağını içinde ara; aramaya devam ettikçe yeniden bulursun.

Bir esere ikinci kez bakmak, aynı yere dönmek değil; başka biri olarak bakmaktır.

Hayır, insan kendini dizginlemeyi bilir. İnsan olmak budur.

Kusursuz bir an beklerken yaşanabilir anları kaçırma.

Kendi yargıların ve eylemlerin sana bağlıdır; ünün ve başkalarının seçimi değil.

Öfkenin ilk cümlesi genellikle son sözün olmak zorunda değildir.

Olayları dileğine göre zorlamak yerine, olanı karşılamayı öğren.

Kendini düzeltmek, geçmişteki kendini küçümsemeyi gerektirmez.

Bir şeyi yanlış adlandırmak, bu dünyanın mutsuzluğuna katkıda bulunmaktır.

Bir başkasını anlamaya çalışmak da bir tür cesarettir.

Sana verilen rolü seçmeyebilirsin; onu iyi oynamak senin işindir.

Az olanın değerini görmek, daha fazlasını istemeyi yasaklamaz.

Çoğu korku, olay gerçekleşmeden zihnimizde büyür.

Günün ağırlığını bazen tek bir dürüst konuşma hafifletir.

Her kuşak, kuşkusuz, kendisini dünyayı yeniden kurmakla görevli hisseder. Benim kuşağım ise onu yeniden kuramayacağını biliyor.

Statüsü ne olursa olsun, karşındakini önce insan olarak gör.

Erdem, yalnızca bilmekle değil, tekrar edilen davranışlarla gelişir.

Fısıldanan her vesvese, nefsin gölgelediğini taşır.